Wiedeń
Wiedeńska Opera Państwowa
Gmach ten był pierwszym ukończonym budynkiem przy Ringu. 25 maja 1869 wystawienie opery „Don Giovanni” Mozarta rozpoczęło działalność sceny operowej. Gmach, w stylu neorenesansowym, spotkał się początkowo z nieprzychylną reakcją wiedeńczyków. Podobno fakt ten uznaje się za przyczynę popełnienia samobójstwa przez architektów budynku, Augusta Sicarda von Sicardsburga i Eduarda van der Nülla. Jednakże zniszczenie tego budynku w wyniku bombardowań w 1945 roku uznano za symboliczny cios zadany miastu. 5 listopada 1955 wystawienie „Fidelia” Beethovena zainaugurowało powojenną działalność Opery, która zyskała całkowicie nową widownię oraz scenę wyposażoną w najnowocześniejsze rozwiązania techniczne.
Burgtheater (teatr zamkowy)
Pierwotny gmach, wzniesiony za panowania Marii Teresy, zastąpiono pod koniec XIX wieku istniejącym do dziś budynkiem, w stylu włoskiego renesansu według projektu Karla von Hasenauera i Gottfrieda Sempera. W 1897 roku został zamknięty w celu przebudowy po tym, jak okazało się, że z części miejsc na widowni nie widać sceny. Czterdzieści osiem lat potem budynek uległ zniszczeniu podczas bombardowania, które nie tknęło jedynie skrzydeł bocznych z wielkimi klatkami schodowymi. Odbudowa teatru sprawiła, że dziś trudno jest odróżnić części zrekonstruowane od oryginalnych. Freski na sklepieniach, w tym tzw. Wóz Tespisa przedstawiający pierwszego tragika greckiego, wykonali bracia Klimtowie, Gustav i Ernst oraz Franz Matsch.
Belweder
Barokowy pałac księcia Eugeniusza Sabaudzkiego. Wybudował go architekt Johann Lucas von Hildebrandt. Składa się z dwóch budynków rozdzielonych ogrodem w stylu francuskim ozdobionym szeregiem posągów sfinksów. Belweder Górny przeznaczony był na bankiety i uroczystości, Belweder Dolny pełnił funkcję letniej rezydencji. W 1752 r. pałac został wykupiony przez cesarzową Marię Teresę i od 1775 r. z polecenia Józefa II w Belwederze przechowywano obrazy należące do rodziny cesarskiej. W 1806 r. do Belwederu przeniesiono również kolekcję obrazów z pałacu Ambras. Jako ostatni członek rodziny Habsburgów urzędował tu arcyksiążę Franciszek Ferdynand. Obecnie, od I wojny światowej, w budynkach znajdują się muzea. Budynek jednak mocno ucierpiał podczas II wojny światowej. Cały Złoty Gabinet spłonął i został później zrekonstruowany. Ogród jest najstarszą częścią całego kompleksu. Został zaprojektowany wkrótce po nabyciu gruntu, ok. 1700 r., przez Dominique'a Girarda – ucznia André Le Nôtre'a.
Pałac Schönbrunn
Pałac zbudowany w XVII–XVIII w. na zlecenie cesarza Leopolda I, zaprojektowany przez Johanna Bernharda Fischera von Erlacha. Znajduje się w 13. dzielnicy Wiednia, Hietzingu. W 1996 pałac został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Został wzniesiony na południowy zachód od Wiednia, w Parku Schönbrunn. Obecny barokowy wystrój został nadany za panowania Marii Teresy. Kolor żółty, na który została pomalowana elewacja, był jej ulubionym. Wnętrza pokryte są licznymi freskami i sztukaterią. Apartamenty udostępnione są zwiedzającym. W przybudówce znajduje się obecnie Muzeum Powozów. Sam teren wokół pałacu to ogród w stylu francuskim, w którym znajduje się Palmiarnia. Na wzgórzu, z którego roztacza się widok na pałac i Wiedeń, wzniesiona została Glorietta. Poniżej wzgórza znajduje się Fontanna Neptuna. Pałac ma 1441 komnat, z czego 45 udostępniono zwiedzającym. Wnętrza utrzymane są w stylu rokoko (białe powierzchnie z ornamentami pozłacanymi 14-karatowym złotem) i ozdobione czeskimi lustrami kryształowymi i piecami fajansowymi.
Hofburg
Wiedeński pałac władców Austrii, poczynając od Rudolfa I aż do Karola I, czyli od XIII w. do 1918 r.; przez cały ten czas pałac był rozbudowywany i przebudowywany przez kolejnych władców. Stylem dominującym jest barok i klasycyzm. Najstarszą częścią jest XIII-wieczny Dziedziniec Szwajcarski połączony renesansową Bramą Szwajcarską z największym placem wśród zabudowań Hofburga – In der Burg. Plac otoczony jest starym pałacem (niem. Alte Burg), pałacem Amelii z XVI w., barokowym skrzydłem Leopolda oraz pochodzącą z XVIII w. Kancelarią Cesarską. Na placu stoi pomnik Franciszka II. W skrzydle Leopolda obecnie znajduje się rezydencja prezydenta Austrii. W apartamentach Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety w budynku Kancelarii obecnie mieści się muzeum. Nowy Hofburg oraz muzeum dworskie zaprojektowane zostały przez architekta Karla hr. von Hasenauera (1833-1894). Wejście do pałacu umieszczone jest od strony Placu św. Michała, na którym odsłonięte są wykopaliska z czasów starożytnego Rzymu. Co roku w sylwestra w Hofburgu jest organizowany wielki tradycyjny bal cesarski.
Stephansplatz (plac św. Szczepana)
Centralny plac Wiednia, na którym stoi Katedra św. Szczepana.
Ważna stacja węzłowa metra w Wiedniu na linii U1 i U3. Została otwarta 25 lutego 1978. Znajduje się w 1. dzielnicy Innere Stadt. Ze względu na funkcję, jako centralnego węzła w sieci metra i z powodu licznych okolicznych atrakcji, stacja jest jednym z najbardziej ruchliwych obiektów w Wiedniu. Każdego dnia około 255 tysięcy pasażerów korzysta ze stacji.
Wiener Prater
Park publiczny (1700 ha) w Wiedniu, położony między Dunajem a Kanałem Dunajskim. Niegdyś były to tereny łowieckie Habsburgów, które cesarz Józef II udostępnił publiczności w 1766 r. Jego nazwa pochodzi od łacińskiego słowa pratum, co oznacza tyle co łąki. Jest to popularny ośrodek wypoczynkowo-sportowy. W parku pokręcić się można na prawie wszystkich możliwych rodzajach karuzel. Jest to też wspaniałe miejsce na zwykły spacer i chłoniecie atmosfery rozbawionego Wiednia. Po drodze, na Rondeau i Calafatti Platz, łatwo wpaść na jedną z kolorowych, metalowych rzeźb przedstawiających ludzi uczestniczących w dziwnych, nieco tajemniczych happeningach. Największy i najbardziej znany Diabelski młyn (niem. Wiener Riesenrad) ma prawie 65 m wysokości i waży 430 ton. Obraca się bardzo powoli, co pozwala na delektowanie się widokiem Wiednia. Miejsce zabaw i spotkań jest nazywane Wurstelprater. Wiedeńczycy mogą tam podróżować koleją parkową Liliputbahn. Znajduje się tutaj wielki lunapark, a w nim przerażające kolejki, domy strachu, karuzele i inne. Park jest otwarty od 10 rano do północy, od 15 marca do 31 października. Kilka atrakcji, takich jak restauracje lub budki z jedzeniem, jest otwartych przez cały rok. Park można odwiedzać bezpłatnie. Cena za bilet na poszczególne atrakcje wynosi od 1 do 15 Euro. Na terenie parku znajduje się stadion Ernsta Happela i Republika Kugelmugel.